โรคไข้หวัดนก (Avian Influenza) โรคที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส Avian Influenza virus type A ลักษณะของเชื้อไวรัสในกลุ่มนี้ถูกทำลายได้ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อทั่วไป เช่น แอลกอฮอล์ คลอโรฟอร์ม และไข้หวัดนกที่ติดมาสู่คนมักจะเป็นไวรัสชนิด H5N1

          เชื้อโรคหวัดนกจะมีระยะฟักตัวในสัตว์อาจจะสั้นเพียงไม่กี่ชั่วโมงหรือยาวถึง 3 วัน อาการที่แสดงนั้นมีความผันแปรตั้งแต่ระดับไม่รุนแรง ไปจนถึงขั้นเสียชีวิตขึ้นอยู่กับชนิดของเชื้อไวรัส และสัตว์ที่ได้รับเชื้อ สัตว์อาจจะไม่แสดงอาการป่วย แต่จะมีระดับภูมิคุ้มกันสูงขึ้นภายใน 10 – 16 วัน จึงสามารถวินิจฉัยว่าเป็นโรค สัตว์อาจจะแสดงอาการดังนี้ ไก่จะซูบผอม ซึมมาก ไม่กินอาหาร ขนยุ่ง ไข่ลด ไอ จาม หายใจลำบาก น้ำตาไหลมาก หน้าบวม หงอนและเหนียงบวม มีสีคล้ำ ตาปิดเนื่องจากหนังตาบวม อาจมีอาการของระบบประสาท และท้องเสีย ส่วนที่รุนแรงจะตายกะทันหันโดยไม่แสดงอาการ ซึ่งมีอัตราตายสูง 100% ไวรัสชนิดนี้อาจทำให้สัตว์ปีกชนิดอื่น ๆ ป่วยด้วย เช่น เป็ด นกกระทา ไก่งวง เป็นต้น

การติดต่อของโรค

            คนสามารถติดเชื้อจากสัตว์ได้ โดยการสัมผัสใกล้ชิดกับสัตว์ปีที่ป่วยหรือตายด้วยโรคไข้หวัดนก หรือจากการกินอาหารหรือน้ำที่มีการปนเปื้อนเชื้อไข้หวัดนกทางอ้อมคือ การสัมผัสกับ ดิน น้ำ อาหาร เสื้อผ้า รองเท้า พาหนะ และอื่น ๆ ที่ปนเปื้อนสารคัดหลั่งของสัตว์ป่วย โดยเชื้ออาจติดมากับมือ และเข้าสู่รางกายทางเยื่อบุจมูก ตา และปาก ขณะนี้ยังไม่พบการติดเชื้อจากการบริโภคสัตว์ปีกที่ปรุงสุก

การรักษา

            หากผู้ป่วยมีอาการคล้ายไว้หวัดใหญ่ และมีประวัติสัมผัสสัตว์ปีกที่ป่วยหรือตาย หรืออยู่ในพื้นที่ที่มีโรคไข้หวัดนกระบาดอยู่ ต้องรีบไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลทันที เพราะต้องได้รับยาต้านไวรัสโดยเร็ว หลังจากเริ่มมีไข้ รวมทั้งต้องได้รับยารักษาตามอาการ ภายใต้การรักษาดูแลใกล้ชิดจากแพทย์เท่านั้น

สาระดีๆจาก : สสส